,,Hij is lief, gestoord, heel humoristisch, charmant, charismatisch, sexy en creatief. En een vuile stinkhoer.’’

Totaal overstuur draait ze op tweede Kerstdag haar autootje zijn straat in. Trillend van spanning en met pijn in haar maag. Want het is toch raar dat de man die ze drie maanden geleden heeft ontmoet en met wie het contact weliswaar niet standaard maar zo godvergeten intens is al vijf dagen niet te bereiken is? Hij is wel vaker uit de lucht maar daar heeft ze mee leren leven, met moeite. Misschien heeft dat te maken met zijn gewond zijn en met zijn creativiteit, het is een ander type dan ze gewend is, een kunstenaar. Maar dit negeren? Zo met die feestdagen waarvan hij weet dat ze er moeite mee heeft? Hij zal toch niet weer met zijn bezopen harses van de trap zijn geflikkerd?

De gordijnen zijn dicht. Heel raar. Na lang aanbellen wordt open gedaan door een vriend van zijn zoon. ,, Richard is in Zweden.” Ze gelooft er geen zak van en stormt totaal in paniek naar boven. Waar ze een vrouw aantreft in zijn bed. Naakt. Hij staat onder de douche en wordt verschrikkelijk woedend op haar. Schelden en vloeken en verwijten naar haar hoofd slingerend. Terug naar huis wordt ze opgepikt door de politie en naar het ziekenhuis gebracht, gelukkig is het alleen hyperventilatie waardoor ze de macht over het stuur verloor. Ze kan nog het kerst-eten met haar kinderen volbrengen. Ze ziet hem daarna twee maanden niet en dat vindt ze onnoemelijk erg. Ze houdt van hem.

Weer met pijn in haar maag rijdt ze in februari Amsterdam in op weg naar hem. Het is goed. Ze gelooft hem. ,,Ik heb geen seks met die vrouw.” Er volgt een tijd van onwezenlijk geluk en diep verdriet. Maar dat hoort bij hem en haar. Aantrekken en afstoten, dat doen zielsverwanten zegt hij en hij weet alles van de liefde. Hij vertrekt weer voor een maand naar Zweden en ze mag hem daarna van Schiphol halen. Twee dagen voor hun hereniging ziet ze een foto van hem op de sociale media. Met als onderschrift: ‘Nog twee nachten en dan is mijn lief weer terug. Kan niet wachten, Annelies.’ Raar weer. Maar ook dit wordt ontkend en goed gepraat en ze gelooft hem. ,,Ik heb geen seks met die vrouw.’’ Wel gaat ze hem daarna controleren, vindt nog meer aanwijzingen en dat irriteert hem mateloos zodat ze vaak ruzie hebben. Maar ook goddelijke nachten waarin ze bijna gelooft dat hij echt om haar geeft. Ze houdt van hem.

Tot die nacht in oktober gaat het af en aan. Wanhoop afgewisseld met verrukking. Maar die nacht breekt ze. Weer een vrouw, nu de halve nacht append. Dit keer een Tineke. ,,Dat is mijn zus gekkie, wees toch eens niet zo jaloers. Jij hebt die gigolo met zijn lange haren toch ook gedaan? Ik doe niets verkeerd.’’ Hij heeft alleen geen zusje die Tineke heet. Zijn zusje heeft geen lange blonde haren die ze nog op zijn kussen vindt. Een zusje laat geen lippenstift kusjes achter op zijn spiegel naast zijn bed. Dit keer doet het niet eens zo veel pijn want ze is wat harder geworden. Maar lieve God wat is er loos in de wereld? Als je niets van iemand vraagt behalve eerlijkheid en seksuele exclusiviteit waarom dit dan? Beloof dan niets. Vreemdgaan is zo vernederend. Voor alle partijen, ook voor Tineke, Annelies en Armgard. Maar vooral voor hem, de arty farty madda fakka.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *