Ik weet het. Dit blog gaat in eerste instantie weer over mij. Want hoewel ik aardig raad weet met woordjes en die best in zinnen kan rijgen, had ik deze tekst even nodig om alles in perspectief te krijgen. Om tot de ontdekking te komen dat er in dit geval geen perspectief is. Sommige dingen zijn niet te bevatten en kunnen al helemaal geen plek krijgen. Gewoon omdat deze oneerlijkheid geen plek verdient!

Net als je denkt dat het allemaal niet erger kan, als je het vertrouwen in alles en vooral iedereen verloren hebt, kun je ook nog ziek worden. Blijkt. Ik werd geopereerd pas toen het mij uitkwam, eerder was er in mijn ogen geen mogelijkheid tot revalideren. Beetje moeilijk als je geen woonruimte hebt. En na die operatie zat ik te piepen over littekens, ontstekingen en het feit dat ik mijn pumps niet meer aan kon. Ik dacht dat ik het woord nederigheid wel kende en uitoefende. Ik was door slijk gegaan en in putten gevallen en daar af en toe uit geklommen teneinde weer dieper te kunnen duiken in kommer en kwel. Daar wordt een mens nederig van en blij met de kleine dingen in het leven die op dat moment alles draaglijk maken. Een lief appje van mijn zoon of een paar gezellige uurtjes met mijn dochter. De toen heel prille liefde die bleek meer aan te kunnen aan ellende dan ik had gedacht.

Het is goed afgelopen allemaal. Hoewel ik nog steeds geen hakken aan kan en de dagelijkse boterham maar niet belegd krijg. En ik heb een les geleerd. Nederigheid heeft te maken met dankbaarheid.

Want de laatste weken blijkt dat datgene wat ik als vanzelfsprekend voor lief nam, dóór kunnen leven, niet voor iedereen is weggelegd. Ten eerste werd een lieve vriendin van me ook slachtoffer van die sluipmoordenaar. Haar positieve houding en kracht zijn onvoorstelbaar. Zelfs artsen staan versteld van het feit dat haar geestelijke instelling haar door de verschrikkingen die het bestrijden van haar ziekte met zich meebrengt heen helpt.

Het loopt echter niet altijd zo. Dat dankzij strijdlust, positivisme en levenslust je je lichaam kunt sturen naar genezing. Deze week is een van de mooiste vrouwen die ik ken en die ik weliswaar niet wekelijks zag of sprak maar die ontegenzeggelijk al heel lang op de achtergrond straalde, heen gegaan. Met achterlating van haar man en liefde van haar leven, haar moeder, haar nichtje voor wie ze een tweede moeder was, en haar dappere zusje. En dan ga je denken. Deze vrouw had alles mee. Haar uiterlijk, haar karakter en uitstraling en haar optimisme. Tot in haar laatste dagen zag ze er uit om door een ringetje te halen en waren haar gedachten bezig met hoe de onafwendbaarheid van haar dood zo draaglijk mogelijk te maken voor diegenen die haar lief hebben en van wie zij zo veel hield. Het mocht niet baten. Deze oneerlijkheid van het leven zou je dankbaar moeten maken, hoe moeilijk dat ook is.

Dankbaar voor de levenslessen die je mag bijwonen. Dankbaar dat ondanks dat je de verkeerde antwoorden invulde bij de multiple choice vragen die je voorgeschoteld kreeg, toch mag bestaan. Carpe Diem, pluk de dag. Iets wat deze vrouw deed. Altijd en zonder anderen daar te kort in te doen. Ze laat een leegte achter. Een enorm gat waar haar geliefden in zijn gevallen. En weer uit zullen klauteren. Want dat wil ze. En daar gaat ze bij helpen, dat weet ik zeker. De levensles die zij geeft zullen haar geliefden, desnoods via bijlessen en blijven oefenen, begrijpen. Ooit. Voor nu hebben ze een onvoorstelbaar verdriet te verwerken.

1 thought on “Carpe fakking diem

  1. Het leven heeft mij geleerd dat het altijd erger, mooier, beroerder, minder, meer, verschrikkelijk of beter of wat dan ook kan worden. Net als je denkt dat het niet onrechtvaardiger of mooier kan, blijkt het wel te kunnen. Dat maakt je niet alleen nederig of bedachtzaam. Het maakt je ook soms hoopvol of optimistisch. Ik denk dat je de uiteindelijke waarde van dit soort gebeurtenissen misschien bij jezelf zal kunnen vinden. Jouw ervaringen kunnen de ander helpen. Niet door betweterige praatjes maar door er te zijn en het soms te begrijpen.
    Sterkte, Ingeborg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *