De Soshow

Ik heb me deze zomer min of meer op het sociale vlak begeven. Betaalde vrijwilliger zoals een collega het noemde. Hoewel ik niet bekend sta als zijnde vreselijk handig of organisatorisch wonder moest ik me dat in no-time eigen maken. Plus dat ik, normaal solitair thuis tikkend, in een team werkte waarin alle geledingen van onze samenleving aan de orde kwamen. Alle leeftijden, culturele achtergronden, opleidingen en min of meer betrokkenheid bij de maatschappij zaten en zitten in een wonderlijke mengelmoes in de baan die ik, uit economische noodzaak maar ook omdat ik dat gewoon wilde, de afgelopen maanden had. En ik vond het geweldig! Mijn blik op de samenleving, toch al niet star, is veranderd en ik weet nu dat een heterogeen team een homogeniteit kan hebben die gewoon werkt.

Mijn blik op mensen die zich niet zelfstandig van a naar b kunnen begeven is ook bijgesteld. Zielig en sneu bestaat niet in de groep die echt minder valide is. Dat zijn knokkers. De autistische man die dapper een koptelefoon opzet en zich door de chaos van een vliegveld worstelt omdat hij toch mee wil met vrouw en kind naar een wandel-land, ik neem er mijn petje met een zwierige zwaai voor af. De blinde die afscheid nam op een druk perron met de woorden: ‘ik red me vanaf hier wel’ en zelf zijn fel gekleurde koffer, zodat ik de bagage zou herkennen, sjouwde met de hand waarin hij ook zijn blindenstok had omdat hij met zijn andere hand mijn elleboog had, ik vergeet je nooit meer. Die Turkse ouders van 3 gehandicapte kinderen die samen met mij als een dolle met de rolstoelen plus bagage door de luchthaven sjeesden en toch op bizarre wijze hun vlucht haalden nadat ze me bijna suf hadden geknuffeld uit dank, ik hoop zo dat jullie de vakantie van je leven hadden. Of die stoere Rus die van een steiger op een boortoren in Verweggistan was gevallen en zijn enkel had gebroken. De pijn verbijtend, er was geen tijd meer om de enkel te zetten, zat hij zich nog onmannelijk te voelen in die rolstoel ook. In gebroken Engels verzekerde hij me dat hij heus heel leuk was hoor. Ik weet het Iwan, je bent een held.

Deze mensen mankeerden wat en droegen het als een kerel. Waren duidelijk in waar en hoe ze assistentie nodig hadden en deden er ook wat aan om mijn taak zo gezellig mogelijk te maken. Maar er zijn ook mensen die zich niet zo sociaal opstellen. Zoals die drie dames variërend in leeftijd van eind 50 tot begin 70. Mijn leeftijd zeg maar. Ze kwamen terug van een peperduur kamp in een zonnig oord alwaar hun aura’s waren gereinigd. Niet helemaal gelukt. Ik pikte ze op bij de gate samen met 2 Amerikanen die een doorgaande vlucht hadden. Dat gaat voor op de bagageband lijkt me. Dat was al foute boel. Hoewel ze best comfortabel op een caddy zaten vonden ze eigenlijk dat ze 1 op 1 begeleiding verdienden en het geschud op zo’n kar verstoorde hun duur bij elkaar gehouden aura’s. Dat zou hun Sjamaan niet leuk vinden. Eenmaal bij de bagageband bleek die stuk te zijn, een persoonlijke belediging natuurlijk en plotsklaps konden ze lopen als een haas om een klacht in te dienen.

En zo zijn er nog talloze voorbeelden. Mensen die verwachten dat je 6 stuks loeizware bagage plus zij die best een eindje kunnen lopen maar in hun rolstoel blijven plakken naar buiten begeleidt. Mensen die vinden dat ze je kunnen uitschelden zelfs want je bent maar een blondje dat geen echte baan kan vinden. Waarschijnlijk hebben ze een uitkering.

Hetgeen maar weer eens bewijst dat ik, net als iedereen, de blik op de samenleving voortdurend bij moet stellen. In klein en in groot verband. En dat doe ik dus ook.

 

Written by 

Omdat ik altijd bleef schrijven en dat goed deed kwam ik een jaar geleden in contact met een bedrijf dat me leuk vond en me een freelance contract aanbood. Na wat aandringen werd dat omgezet in een baan voor 40 uur. Dus vulde ik fluks mijn verzameling kokerrokjes aan, buiten copywriten mocht ik ook de marketing doen en dat vraagt natuurlijk om dominant kleedgedrag, en reisde elke dag twee uur om het zuiden van het land te bereiken. Ik vond het nog leuk ook. Lees verder op mijn about-pagina.

12 thoughts on “De Soshow

  1. Geweldig Ingeborg, zoals je het weet te beschrijven. Mensen kunnen soms, bewust hetzij onbewust heel brutaal zijn. Onthoud de leuke en dankbare mensen maar zou ik zeggen. Ik heb genoten van je stukje! xxx Vera

  2. Heel mooi verwoord, maar ja dat is ook je vak natuurlijk, misschien kom ik je weer tegen binnenkort ik mag na mijn vakantie nog een poosje werken, tot gauw ?

  3. Goed verwoord Ingeborg. Zo hebben we denk ik allemaal een aantal prm in ons hart gesloten. En anderen in gedachten afgeschoten. Het blijft ontzettend dankbaar en interessant werk!

  4. Lieve Ingeborg, wat ontzettend goed geschreven en hoe waar allemaal!!! ik heb het genoegen gehad om onze laatste dag 8 oktober samen te doen, wat hebben we veel opgelost die ochtend en tot onze grote verbazing ook weer allebei terug voor een aantal weken, ik zal je vast van de week weer zien en wens je alle goeds voor de toekomst, groetjes Rikkie.

  5. Toch ben je ondanks dat je dit zelf nooit zou zeggen
    Een echte gastvrouw pur sang.
    Multi cultureel ingesteld
    En gewoon een lieverd.
    Niet vies van hard werken en zelfs die “danes”met hun aura healing shit.
    Niet met een scherpe bocht uit de caddy kieperde. Maar zelfs hier nog je zwaar beproefde humeur in de juiste modus hield.
    Volgens mij is jouw aura allang geheeld.
    En was dit voor jou de bevestiging dat hoe blond we ook zijn
    Ik dus ook ..
    We heel goed ons mannetje kunnen staan onder druk.
    Nu heb jij ook nog eens een man die gelukkig bij jou de druk van de ketel haalt
    Uiteindelijk heelt liefde alles.
    Laten we hopen dat er bij Irwan of de blinde man en de Turkse familie ook eens zo’n wonder in hun leven komt.
    Dat maakt de wereld een stukje mooier
    Misschien was deze wereld een doorgang naar een ander leven.
    Zoals je dat soms zomaar overkomt.
    Geloof me lieverd toeval bestaat niet.
    Dit was jouw beste zomer sinds tijden
    Ik hoop dat er nog veel volgen??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *