Dom, dommer, domst ~ IngeborgBaumann.com

Er is nogal een wereldje voor me open gegaan de laatste paar jaar. Ik wist dat het bestond en was er altijd nieuwsgierig naar. Blijkbaar ook behoefte aan want ik vond, met alle respect, het anders niet zo leuk. Wel voerde ik het altijd met liefde uit, laat dat duidelijk zijn, heel duidelijk.

Vorig jaar ontmoette ik iemand waarmee ik op het eerste gezicht herkenning voelde. Dan is het of de spreekwoordelijke bliksem inslaat. Maar dan doe je er nog even niets mee want ik was dat niet gewend. Hij ook niet denk ik nog steeds, in de praktijk. Hij tekende het, fotografeerde het en wist feilloos de juiste pornosites te vinden. Maar ik ging van hem houden en vertrouwde hem, die man, ik gaf me over. Hij was niet duidelijk in zijn dominantie dus ik leerde ook de andere kant. Tot het moment dat ik hem echt pijn wilde doen want hij deed mij zo’n pijn. Dat was de grens, het spel mag nooit te maken hebben met woede.

Daarna kwam de man der mannen op mijn pad. Ik heb over hem genoeg geschreven. Hij vertelde me dat er respect aan te pas komt en vertrouwen. Dat hij het niets met liefde te maken vindt hebben is een verschrikkelijke frustratie voor me. Hij is lief. Waarschijnlijk niet alleen voor mij maar hij is vaak ook niet lief voor zichzelf. We helpen elkaar waar we kunnen, hij op zijn manier en ik op de mijne. Ik heb nog nooit zo’n vriend gehad eigenlijk, kan er soms ook niet goed tegen en dan ben ik onzeker en een beetje verdrietig. Ik vind namelijk nog steeds, en god helpe me dat ik dat blijf vinden, dat er wel liefde aan te pas moet komen. Ook als je het doet in die vorm.

Maar het lijkt wel of je het dan uit gaat stralen. Dat je het op je voorhoofd hebt staan. En dan besef je dat het een uiterst ingewikkelde wereld is en dat je moet uitkijken dat er geen mannen, of vrouwen, op je pad komen die behalve je lichaam ook je geest willen domineren. De fucking mindfuckers.

De eerste die me benaderde schijnt een bekende te zijn binnen social media. Erg sneu, die man. Omdat ik nogal geniet van aandacht had ik het eerst totaal niet door. Ik kan nu heel stoer zeggen dat ik reageerde uit verveling of balorigheid maar dat is niet zo. Ik had het gewoon niet door. Dus ik reageerde op mijn eigenwijze eigen wijze. Tikkie uitdagend. Eigenlijk zoals de man der mannen me had geleerd. Het schijnt dat meneren daar van houden. Het heet teasen.
Beetje moeilijk voor mij want ik ben nogal recht door zee en kort door de bocht. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik de woorden ‘zin om te neuken?’, uitspreek. En dat dan ook meen.
Op een gegeven moment vroeg de, hij beweerde niet alleen dominant te zijn maar ook een business te runnen, lapzwans om mijn CV.
Ik ben dat nog net niet kruipend en aangelijnd gaan brengen. Ook al door de wijze raad van de man der mannen en na overleg met een goed in de social media ingewerkt topwijf die iedereen dagelijks in de spiegel doet kijken.

En dit weekend was het helemaal raak. De Domste van alle Dommen. Een middelbare achterlijke droplul die behalve dat hij me ook lichamelijk wenste te overheersen dat ook in het dagelijks leven meende te kunnen gaan doen. Zeggen hoe laat ik moest opstaan, wat te dragen, wat te zeggen, aanspreken met U en achter elke zin Meester. Ik heb een paar uur meegespeeld, als voer voor dit blog.
Maar ik laat me liever letterlijk dan figuurlijk ketenen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *