Teneinde het hoofd boven water te houden na de woelige zeeën die ik met min of meer succes bevaren heb, heb ik inmiddels een paar baantjes. Ik ben van nature tekstschrijver maar er moet wel brood op de plank dus ik zocht en vond andere manieren om geld te verdienen. Een heel geluk dat een van deze banen, ik werk als grondstewardess voor KLM, inspannend maar ontzettend leuk is. KLM voert de slogan ; ‘Moving your World’ en dat gaat niet altijd vlekkeloos maar we doen met z’n allen ons best. Zo zijn we ook altijd ‘happy to help’, als we dat pakje aan hebben. Dat moet wel in je zitten trouwens. En je geduld wordt best op de proef gesteld, er zit waarschijnlijk een soort stofje in de airco op Schiphol dat vanaf de CEO van een megaconcern tot op Spanje overwinterende oudjes tot hulpeloze analfabeten degradeert. We worden dan ook vanaf begin tot einde dienst overstelpt met vragen en we beschouwen de opmerkingen van boze en teleurgestelde mensen die ons onheus behandelen dan maar als ‘feedback’. Ik kan daar tegen.

Ik kan er tegen

Verder schrijf ik onregelmatig regelmatig voor een leuk krantje waarin per regio de plaatselijke MKB zich op een andere manier kan profileren dan middels: ‘de leverworst is in de aanbieding’ of ‘kom naar ons want wij zijn de beste’, advertenties. Zowel de klanten als de uitgever dienen me regelmatig van repliek. De eersten omdat ze het soms niet eens zijn met mijn schrijfsels, een vriendin hebben die ook zo leuk schrijft of een marketing persoon die het beter weet. De tweede, de uitgever die er zijn geld insteekt, natuurlijk omdat het een gevoelige business betreft en hij weet dat ik er tegen kan, die feedback. En dat ik er wat mee doe.

Ik kan er niet tegen

En ik werd enige tijd benaderd door een bedrijf dat websites maakt voor weer die MKB. Ik moet binnen een template mijn teksten schrijven en plaatsen. Rekening houdend met SEO, metadata, global tags, buttons en CTA’s. Een heel gedoe dus waarbij het schrijven op plaats 3 komt. Ik kom uit de generatie van LP’s, girobiljetten, faxapparaten en huistelefoons dus laten we zeggen dat het geen makkie is. Maar na geleden armoe neem ik alles aan wat pecunia oplevert. Te veel dus. Ik ga fouten maken. Ik schakel van de ene job naar de andere en dat gaat niet vlekkeloos. Ik sta om 5 uur op of zwerf tot 22.30 uur op Schiphol en alles daar tussen in. De feedback die ik van dit laatste bedrijf krijg is niet misselijk. Ik twijfel aan mezelf. Ik zie door de bomen het bos niet meer en loop op mijn laatste adem. Ik kan er niet tegen, deze feedback, vooral omdat het waar is en gebaseerd op mijn fouten die ik maak. Ik word onzeker en dat is alle geld van de wereld niet waard. Mijn computer is mijn vijand geworden in plaats van een plek waar ik me thuis voel en waar ik me kan uitleven. Mijn creativiteit droogt op.

Goede raad is duur.

6 thoughts on “Feedback

  1. Lieve Ingeborg laat je niet gek maken en schrijf voor diegene die het wel kunnen waarderen.
    Trek je grens vind de bomen in het bos weer, dan komt de creativiteit en plezier van het schrijven weer terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *