Goddelijke seks: Tempel van de Heilige Geest ~ IngeborgBaumann.com

Het is nogal wat om als 57 jarige single vrouw met een Katholieke opvoeding van goddelijke seks te houden. Er is ingehamerd door moeder, kapelaan en de biologielerares dat je lichaam een tempel van de Heilige Geest is. De tweede vond dat blijkbaar niet gelden voor de ontluikende lijfjes van pubermeisjes trouwens. Of hij vond als Herder dat hij zijn schaapjes mocht betasten, er zitten gekker dingen in het geloof.

Het wordt er allemaal niet makkelijker op, met die ingeslagen dogma’s die je met je verstand wel kunt weerleggen maar waarvan je geweten zegt: er moet liefde bij. Ik ben dus om de haverklap verliefd. Want dan mag het wel namelijk, die geile seks.
Een na laatste keer was een makkie. Heel leuke, goed uitziende kunstenaar met een BDSM fetisje en een bijzonder eigenaardige kijk op de realiteit, maar dat kon ik hebben. Ook dat hij zoop als een dolle, na 3 jaar op kosten van de samenleving afgekickt te zijn. Β Daar kon hij dan weer een boek over schrijven.
Dat hij zijn bed niet verschoonde na een rendez vous met een gedoodverfd rebels tiepje om mij tenminste nog in de waan te laten dat zijn gehijgde liefdesverklaringen uit zijn Heilige Geest kwamen, was wat minder. Maar goed, als hij de banden niet had verbroken op beschuldiging dat het eigenlijk allemaal mijn schuld was, had ik nog gehuld in een korset op zijn gezicht gezeten.

Mijn verdriet was natuurlijk hels. Tot ik na wel drie dagen treuren werd benaderd via een datingsite (ik kan niet tennissen en Albert Heijn is te duur) door een 45- jarige meneer. Met verstand van vrouwen.
Met verstand van vrouwen die na twee minuten chatten hun hele hebben en houden op tafel leggen onder het motto: ik kan het maar kwijt zijn en ik ken die gast toch niet. Een bevlogen WhatsApp weekje volgde met als hoogtepunt de bekentenis dat hij BDSM meester was. Voor geld. Als gigolo.

Er volgden nog meer hoogtepunten. Gelukkig gratis want anders was mijn spaargeld er doorheen gegaan. En uiteraard werd ik zwaar verliefd want dat moet. En vertrouwde ik hem voor geen meter want dat zou raar zijn.
Blijkt dus dat die knul, uiteraard niet monogaam, wel een topvriend te zijn. Op zijn manier dan maar ik ben nogal onverzadigbaar op allerlei vlakken en de man is ook druk met van alles. De verliefdheid, die van het doof en blind zijn en visioenen van huisjes aan het water, is over. Wat blijft is de eeuwigdurende verwondering dat mensen niet zijn in te schatten. Hij is namelijk lief, onwijs lekker en leuk en ik ben heel veel om hem gaan geven.
Hij met zijn dominantie in combi met prinsjes gedrag en ik met mijn wankele zelfvertrouwen en grote bek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *