Ik snap er dus geen hol van. En geloof me ik heb er een paar leren kennen in de loop van mijn leven. Om te beginnen mijn vader. De ultieme foute man. Zuipen, gokken, banen verliezen en alles. Onwijs intelligent, letterlijk. In de 15 minuten dat een toiletbezoek bij ons in de familie duurt nam hij een boek door en maakte twee dagen later een examen en slaagde cum laude. Zo’n man. Het was alleen niet de bedoeling dat je hem een haarbreed in de weg legde. Zijn drift was legendarisch.

Na een paar braverds ontdekte ik al snel dat good guys niet voor mij waren weggelegd. Ik verzand dan al snel in verveling en dan ga ik vervelend doen. Hoe leuk, creatief, grappig en lekker die kerels ook zijn. Dus via een alcoholische aannemer met twee kinderen en een ex vrouw op mijn 24 ste kwam ik bij ex-echtgenoot terecht. Die dan wel niet dronk en de leukste vader van de wereld bleek te zijn maar best streken had.

Na de scheiding was de wereld een groot lusthof. Ik zat al snel op een datingsite die ging voor de ware liefde en dat moet allemaal eerst uitgeprobeerd worden natuurlijk. Hoe het me daarna verging dat weet de trouwe lezer wel inmiddels. Van alle foute mannen in de wereld haalde ik de meest psychopathische oetlullen binnen. Wat ook wat over mij zegt, dat geef ik grif toe. Seks, spanning en sensatie verzandde met deze meneren, ik ben niet van de one night stands, al snel in drama’s van de bovenste plank. De een heeft geen adres meer en de ander resideert in een inrichting dus ik overdrijf geen woord.

Fouter dan fout is denkelijk hetzelfde als min en min. Dat maakt plus. Dat maakt denkelijk lief. Want degene met wie ik nu huis, bed en geen relatie deel, dat vindt hij namelijk doodeng en er spelen nog wat dingetjes, is de gedoodverfde bad boy. Ten eerste vele jaren jonger dan ik en dat zie je. Verder zo’n motorknulletje en dat zie je. Hartstikke van de traditionele rolverdeling, ook al door zijn dominantie op dat ene vlak en zijn hanerigheid op alle vlakken. Heb ik het nog niet eens over zijn cv, wat op zijn zachtst gezegd van niet monogaam zijn getuigt.

Ik heb me echter nog nooit zo lekker gevoeld als in deze niet-relatie. Die natuurlijk wel gewoon een relatie is maar dat zeg ik hem niet. In de traditionele rolverdeling hebben vrouwen hun geheimpjes en praten naar hun meesters mond. Het duurde even voor ik deze aanpak door had. Het duurde ook even voor ik alles door had en er mee kon leven. Want eerlijk zijn was ik niet gewend van meneren. En lief zijn ook niet echt. En altijd voor je klaar staan en zo. En dat het is zo het is maar dat hij op zijn manier zijn aandacht kan verdelen. Wat ik ook niet gewend ben is dat ondanks de best bizarre situatie zowel mijn zoon als mijn dochter, de laatste als kind al in staat mensen meteen te doorgronden, hem kwalificeren als zijnde lief. Ik zeg toch dat ik er geen hol van snap.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *