Toen mijn lief een paar weken geleden met de verrassing kwam dat we een weekje op vakantie zouden gaan naar een zonovergoten eiland sprong ik natuurlijk een gat in de lucht. Binnen no-time had ik mijn hele zomergarderobe bestaande uit blote jurkjes en ‘kan het nog wel of kan het niet meer’ bikini’s uit de kast getrokken en doorgepast. Mijn verpakking doet er toe, vindt lief ook.

We gingen naar Gran Canaria. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik met die plek niets had. Wel eens geweest toen de kinderen nog heel klein waren want dat was te doen, qua vliegen en prijs. Mijn herinneringen waren van het soort ‘heel veel Duitsers, heel veel bejaarden, heel veel krijsende koters, heel veel tentjes met als uithangbord ‘de koffie is klaar’ en enorme door kakkerlakken bewoonde appartementencomplexen waar die bejaarden dan in worden gepropt. En zon, dat ook en daar doe je het voor. Ik heb lief natuurlijk niet verteld dat ik zo vooringenomen was, hij heeft al moeite genoeg met mij.

Verder heeft lief op sommige vlakken, gelukkig niet de belangrijke, een ander idee van vakantie vieren. Meer in het kader van: de hele dag in de zon bakken, douchen, optutten en dan uit eten gaan waarna er uitgaansgelegenheden dienen te worden bezocht. Ik daarentegen vind het mengen met de locals, beetje cultuur, een tikkie zon met een boek en wat avontuurlijke uitjes leuk. Maar daar we het echt heel leuk hebben samen, best bijzonder op onze leeftijd, hebben we een soort modus gevonden waarbij we het allebei reuze naar ons zin hebben. Hoewel er natuurlijk geen local te vinden is op dat hele eiland en er van cultuur geen sprake is.

Wat we wel tegenkwamen waren heel veel, ik zeg het maar zo het is, homo’s. Er bleek de week dat we er waren een gaypride plaats te vinden. En daar vind ik wat van, van de gaypride in Amsterdam dan. Ik ben niet zo van de mensenmassa’s en zeker niet als die in diverse mate van ontkleed- en onder invloed zijn bij elkaar klitten. Of ze nou homo zijn of niet. Verder vind ik ook nog dat de bezoeker die op bruggen staan en in bootjes dobberen zich gedragen alsof ze aapjes aan het kijken zijn en dat vind ik meer afdoen aan het respect dat je voor iemands seksuele geaardheid hebt dan dat het er toe bijdraagt. En wat betreft Gran Canaria, het is daar warm en ik zag die gay luitjes zonder dat er een feest gaande was in outfitjes die gewoon niet netjes zijn in het openbaar. Of niet- outfitjes beter gezegd. Niemand zit te wachten op rode blote buiken en zwabberborsten van vrouwelijke of mannelijke aard gewoon op straat. Gay of niet overigens, kwestie van manieren.

Maar op een zekere avond, ik had toevallig een roze niemendalletje en mijn gouden hakken aan, togen we toch naar een soort winkelcentrum alwaar al die bejaarden, gays, Duitsers en wat dies meer zij samen kwamen voor die gaypride. En het was top! Heerlijk decadent sfeertje waar iedereen zichzelf kon zijn. Geen gelal, geen drugs voor zover ik kon bekijken en ik heb daar best kijk op, geen ruzies en geen uitdagend gedrag dat alleen maar averechts werkt. Zelfs zo dat ik de beeldige politiemeneren aanzag voor verklede toeristen. Wat ze niet waren. Maar ze hadden helemaal niets te doen. Ik vond het een feest.

Het is vandaag de Dag tegen Homofobie. Dat is nodig en dat is erg genoeg.

 

 

 

2 thoughts on “Gran Gaynaria

  1. Heerlijk, ben blij voor je dat je ff hebt kunnen genieten van de zon en van het goede leven. Dat heeft men af en toe broodnodig. Zo van: niks moet, niksen mag. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *