4 thoughts on "Veer in hun kontjes"

  1. Bert

    Hahaha, mooi Ingeborg. En ook nog veel herkenning.
    Gelukkig zijn die van mij ook behoorlijk goed op hun pootjes terechtgekomen. 😉
    Bert

    • Bert! Trouwe lezer! wat kun je dan blij zijn hé, als je kids het leuk doen. Dat is volgens mij al een veer op zich voor ze.

  2. Jaap

    Hoi Ingeborg,
    Wat een leuk en goed stuk, heel herkenbaar.
    Al moet ik zeggen dat wij nooit zo scheutig met veertjes zijn geweest en de duimpjes kwamen weer wat later in het appjes tijdperk.
    Maar dat het vaak aan de school of de docent lag, is helemaal waar.
    Mijn ‘jongste’ dochter, met twee vingers in de neus op het Gymnasium, vond dat ook op een dag en verliet resoluut de school. ‘Zelfsturende zelfontplooiing’.
    En wij, de n.l.m.p generatie, hadden zonder al die veertjes best een spannende schooltijd. Was ook leuk en stiekum op die ‘kur’ van dat keurige, Katholieke Lyceum….
    En met de zelfontplooiing is het volgens mij ook wel goedgekomen zo te lezen…..

    • Leuk Jaap, weer eens wat van je te horen! Welja, die kinderen redden zich wel hoor, zo slecht hebben we het ook weer niet gedaan. Hoewel ik het zoeken vond naar de balans. Maar daar heb ik nog steeds last van, met alles wat ik doe…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *