Lekker slim ~ IngeborgBaumann.com

Er zijn wel eens jaloerse zielen geweest die beweerden dat ik een fotografisch geheugen heb maar dat is niet zo. Met betrekking tot kleding wel. Vraag me wat mevrouw zus en zo twintig jaar geleden naar die opening van een kapperszaak droeg en ik weet het. Ik weet wat ik persoonlijk aan had toen ik de eerste weeën vloekend op probeerde te vangen en wat de kleuterjuf van mijn zoon droeg toen ze mijn ex echtgenoot belaagde in het toilet van de kroeg van Heinz Stuy. (Google oh onwetende!)

Maar dat zijn futiliteiten. Ik heb echt wel mijn best moeten doen op school. Maakte uittreksels en onderstreepte en deed wat ik moest doen. Ik kreeg het niet cadeau allemaal. Ik heb dus veel diploma’s. Maar ben zo dom als een deur. Intelligentie is wat anders dan slim zijn. Primaten zijn intelligente wezens. Intellectuelen hoeven niet slim te zijn. En mensen met voortgezet lager onderwijs kunnen mij nog een lesje leren. Blijkt bijna iedere dag weer. Het gaat om nadenken. Denken.

Alles in laten dalen en niet meteen oordelen. Wikken, wegen en alle kanten inspecteren. Dat geldt voor de vluchtelingenproblematiek, voor religie en voor sociale misstanden. Het geldt niet voor terreuracties want daar is maar een ding belangrijk in: dat is ingegeven door domheid en angst. Een onfrisse combinatie, levensbedreigend en van wereldbelang. Hierbij geldt de wet van Parkinson zoals ik die heb geleerd. Mensen binnen organisaties lullen vergaderingen lang over zaken als; zullen we het fietsenhok al dan niet overdekken en gaan voorbij aan een ophanden zijnde fusie. Ze kunnen namelijk niets meer bevatten. De ICTer niet, de PA niet en eigenlijk ook de directeur niet. In principe.

De kern van mijn betoog nadert. Het verschil tussen intelligentie als in zaken makkelijk op kunnen nemen en kunnen onthouden en echt slim zijn. Dat eerste kan ik. Ik kan het ook nog toepassen, dat geleerde. Ik kan ook denken, over zaken die er toe doen. Ik kan ook relativeren. Ik weet in theorie ook hoe ik een spijker in de muur moet slaan. Ik kan het niet.

Ik weet niet, totaal niet, hoe mensen in te schatten. Ik vertrouw iedereen op zijn of haar woord. Ik luister en ga uit van het goede. Ik zie gescheld op Twitter en bemerk alleen de onmacht waaruit agressie ontstaat. Ik luister naar mensen, hoor ze maar dan nog weet ik niet of ze de waarheid spreken. Ik kijk in ogen, zie verdriet soms maar kan niet inschatten hoe de mens daarachter handelt. Ik kan het niet. Ik heb daar bijles in nodig. Die me gelukkig af en toe gegeven wordt maar dan nog. Ik ga hier geen diploma in halen. Ik ben gewoon niet slim genoeg.

Ik blijf wel nadenken. Ik blijf denken. Dat is namelijk wat me onderscheidt van volgers, bangerds, blaters en stommerds. Van domme mensen. Of ze nu zijn afgestudeerd op de LTS of zelfs dat niet of na het gymnasium nog dertig jaar hebben doorgeleerd. Blijf denken. We hebben allemaal in principe dezelfde herseninhoud en hersens zijn net als spieren te trainen.

 

1 thought on “Lekker slim

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *