Lekker verwend worden ~ IngeborgBaumann.com

Het is natuurlijk makkelijk om cynisch over te doen en ze op de hak te nemen, die ontelbare datingsites. Maar als je mentaal een stapje terug doet raakt de treurige waarheid  toch. Elk profiel is een mensenleven. Achter elk, van clichés vergeven; – ‘Vind me leuk, vind me leuk!’-, beschrijving schuilt een levend wezen met dromen en verlangens, meestal basaal, soms te idealistisch. Plus een hoop mongolen.

Ik heb het opgegeven daar nog ooit een ideale man te vinden. Ik ben namelijk best een aan aandacht verslaafde muts. Plus uitermate snel verveeld als zo’n man recepten uit de Allerhande blijkt te verzamelen of me belerend toespreekt dat ik het allemaal fout heb gedaan in mijn leven. Dat weet ik heus. Wat overblijft zijn de meneren die weer het andere uiterste zijn. De gulden middenweg kan ik maar niet vinden.

Maar het blijft een grappig tijdverdrijf, die sites. Onder pakweg een wat langer toiletbezoek of in de eenzame en ik geef toe, verdrietige momenten die komen spoken midden in de nacht. Je draait de foto’s van mannen naar links als je ze eng vindt en naar rechts als ze redelijk te pruimen lijken. Uiteraard pas ik een bijzonder strenge selectie toe: geen petjes, ontblote hangtietjes, of treurige selfies in huiskamers met schilderijen van schepen op woelige baren.

Ha, een reactie van een redelijk uitziende meneer, denkelijk in de buurt van mijn woonplaats en met leuke hond. Even kijken. Mwoah, valt best mee, die man. Dus mail ik, topografische onbenul als ik ben, origineel: ‘Je woont in de buurt?’ Antwoord: ‘Ja, ik kan binnen 6 minuten bij je zijn om je eens lekker te verwennen.’ En dan bedoelt zo’n grijzend potent ventje niet dat hij nieuwe een nieuwe fles parfum voor me wil kopen.

Een aantal vragen rijst na zo’n antwoord. Eerst natuurlijk vraag ik me af of de juiste datingsite wel wordt bezocht door de, inmiddels weet ik dat ook want dat zeggen ze dan gewoon, beestachtig goed geschapen zestiger. Ik bedoel, je kent zo’n man niet. Je weet niet of hij humor heeft, geen kalknagels of rode bandplooibroek. Je weet niet of het klikt, om maar een dating uitdrukking te gebruiken. En vervolgens: stel, en die gedachte is niet onwaarschijnlijk, er zijn dames die daadwerkelijk anoniem verwend worden. Willen ze dat dan door een man van middelbare leeftijd die ze niet kennen? Ten eerste kun je, en dat is niet iets van de laatste tijd want de uitdrukking ‘op een ouwe fiets moet je het leren’ bestaat al een paar decennia, als behoeftige herfstige dame indien gewenst de jonge blaadjes zo oprapen. En zijn er vrouwen die prijs stellen op discretie, anonimiteit en inleven in hun wensen dan zijn daar andere sites voor. Dat weet ik ook nog niet zo lang of uit ervaring maar ik blijk dan ook, ondanks mijn praatjes, een naïef wezen. En hopeloos romantisch hopend. Op wat weet ik inmiddels niet meer.

Noot: lievelingsparfum heet Alien. Zegt verder niets over mij.

Ingeborg Baumann

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *