Mijn Succesvolle Suffe Selfie ~ IngeborgBaumann.com

Goed, het mag duidelijk zijn dat ik niet bepaald besprongen word door serieuze aanbidders op die datingsites. En nu met die blogs die ik produceer al helemaal niet. Want ja, je bent hartstikke google baar natuurlijk.

Er was een meneer best heel geïnteresseerd maar na het lezen van mijn pennenvruchten besloot hij toch dat  ik een vooringenomen trut was met de schrijfstijl van al eerder genoemde Helen van Royen, die veel succesvoller is dan ik op allerlei fronten maar nu juist de laatste waar ik mee vergeleken wil  worden. Ook was er een keurige heer uit een respectabele stad die ‘me wel aankon’. Helaas klonk hij aan de telefoon als de vriend van mijn moeder en hoewel dat een bovenste beste brave borst is, is het niet mijn doelgroep.

Ik besloot, onzelfzuchtig als ik ben, de boel eens om te draaien. Ik had duidelijk gemaakt hoe ik in elkaar stak en wat ik wilde maar ik had die arme kerels natuurlijk helemaal niet aangehoord. Dus, vergeef me, hopeloos verliefde mannen, ik maakte een profiel aan dat haaks stond op mijn eigen ik. Om te beginnen plaatste ik een sukkelige selfie. Een foto waar mijn bijna pornoblonde geverfde lokken en altijd met rode lippenstift getooide grote mond even minder op uitkwamen. Meer ‘natuurlijk’, als het ware.

Vervolgens strooide ik met termen als: ‘Ik zoek een maatje. Ben gek op natuur en tuinieren. Beeldhouw niet onverdienstelijk. Glas wijn en openhaard. Spiritueel ingesteld. Gezellig samen koken. Urenlange zwerftochten door duinen. Casual doch moderne kledij. ’,  en meer van dat geleuter. Overigens zijn niet alle bovenstaande eigenschappen onzin maar ze behoren ook niet bepaald tot de kern van mijn karakter. De reacties waren overweldigend, ik had een dagtaak aan alle chatberichten  beantwoorden. Op de manier van, laten we haar Susanne noemen, let wel!

Dus was mijn ex-man een vreemdgaande bruut waardoor ik in het huwelijkse stulpje kon blijven wonen met redelijke maandelijkse alimentatie plus poes Karel. Ik was gewond maar had het verdriet ‘een plekje gegeven’.  Ik had ook nog een vaste parttime baan in iets sociaals waarvoor ik ooit gestudeerd had. Mijn enige kind had een baby verwekt op wie ik twee dagen per week mocht passen. Ik had tijd genoeg om bovengenoemde hobby’s uit te oefenen en een heel fijne vriendinnengroep. Ik hield niet van sarcasme of geestigheidjes ten koste van iets of iemand,  maar: ‘Liever een kus’.

Echt, hijgend en met de tong op de schoenen wilden ze met me in zee. Allemaal, stuk voor stuk. Geen enkele die binnen 6 minuten begon over horizontale geneugten of vroeg om een naaktfoto. Niet één die afknapte of me te vooringenomen of bijdehand vond. Allemaal hadden ze een sterke schouder en konden ze voor me klussen, financiële zaken regelen of ‘gewoon er zijn!’

Mijn vraag is dus beantwoord, ik weet nu wat mannen willen. Als er echter een man is die mij, gewoon Ingeborg en geen Susanne, leuk vindt, laat hem dan nu opstaan! Gewoon doen, ik bijt niet en ben best lief. Graag voordat ik in mijn succesvolle suffe selfie verander.

Ingeborg Baumann

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *