,,Nee, ik ben al jaren single. Ik heb wel een huisgenote, een beetje een stakker die me af en toe helpt met mijn werk,’’ zei diegene wiens huisgenote ik later werd. Het bleek een understatement. De huisgenote was zijn ex. Met wie hij een relatie had. Met wie hij niet alleen huis en bed deelde maar ook een onuitwisbaar verleden. Met wie hij boodschappen deed, naar Ikea ging en die hij betrok bij iedere scheet die hij liet. En zij hem. De ex die besloot dat het beter was me in huis te halen want dan had ze in ieder geval de controle. De ex die me ook allerlei tips gaf hoe met hem om te gaan. Hetgeen niet lukte trouwens. Ik dacht van wel, ik dacht dat we een modus hadden gevonden. En ik was zo verschrikkelijk gek op die jongen dat ik de ex, die dag en nacht bij ons was, ook toen ze haar eigen behuizing had, op de koop toe nam. Ik ben geen lekkertje en zij heeft ook haar streken maar we gingen redelijk door een deur. Zijn deur.

,,Ik dacht dat je een vrouw had’’, zei diegene die het huis reinigde van alle huisgenoten, bestaande en reeds over gegane. Dat deed ze grondig en professioneel bleek later. ,,Nee, ik heb een ex en een huisgenote om de hoge huurkosten te delen’’, antwoordde mijn homeboy. Weer een opmerking die de situatie met mij zowel als met de ex niet helemaal juist omschreef. Want eigenlijk deden we alles samen. Laten we zeggen dat ik intiemer met hem omging dan met diegenen waarmee ik in het verleden een relatie had. En natuurlijk hoorde daar ook af en toe ruzie bij, er kwam nogal wat los in die periode. Geloof me, als ik ruzie maak met iemand dan vind ik hem de moeite waard. Anders zal het me namelijk aan mijn reet roesten.

Het bleek, volgens hem en de entiteiten verjaagster, het schijnt een beroep namelijk, dat we in dat huis nog een huisgenoot hadden. En is drie al best veel, vier wordt echt krapjes. Het was het soort huisgenoot die als je de trap op liep de haartjes op je armen omhoog liet komen. Een energievretertje ook, er waren tijden dat we alleen maar in een stoel konden hangen, helemaal lamgeslagen. Ik weet en wijt dat nog steeds aan wat anders. Iets wat ik hem ook in verschillende bewoordingen en op allerlei manieren probeerde wijs te maken. Maar ach, ik heb niet voor uitdrijving gestudeerd noch heb ik paarden, geld en een huis. En is mijn conversatie waarschijnlijk ietsje lager bij de grond.

De moraal van dit verhaal is dat over een dag of tien het huis grondig is gereinigd van alle inwoners. Best knap van die vrouw. Hij was al meteen weg, een uur na de grote schoonmaak. De ex was daar zo van overstuur, ik ook maar ik uit dat anders, dat ze probeerde te redden wat er te redden viel. Tevergeefs, de schoonmaakster had gezegd dat hij voor zichzelf moest kiezen. In feite voor haar dus. Ex is definitief exit. En ik moet er ook uit, hoewel ik daar nu moederziel alleen woon met al mijn sorus. Ik mis zelfs het spook. Alleen is maar alleen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *