Ik had haar al een paar jaar. Zeker weet ik dat echter niet. Tot een kunstenaar met alziend oog het wybertje opmerkte, tussen de mazen van mijn netkousen door, en het verhief tot een van mijn vele schoonheden. Overigens vond de man al mijn lichamelijke eigenschappen geweldig, behalve als ik me om 7 uur ’s ochtends in een uniformpje stak om een fabriek vol andere mannen van hun eerste levensbehoeften te voorzien. In die tijd deed ik dat nog. En als kunstenaar en notoire bedrieger zijnde fluisterde hij niet alleen mij, maar ook andere dames al hijgend in het oor hoe mooi ze waren. Maar goed, de best sexy moedervlek werd opgemerkt toen. Door hem en mij.

Verder schonk ik er geen aandacht aan. Ik ben geboren met een huid die bij de gedachte aan zon al verbrand en ik had de moed om ooit bruin te worden al een paar jaar geleden opgegeven. Ik bedoel: als je na twee weken Afrika nog wordt gevraagd of je je wel lekker voelt dan krijg je dat. Helaas stam ik uit een tijd dat men zich insmeerde met een mengsel van olijfolie en citroen teneinde op een reflecterend luchtbedje op het Gardameer rond te dobberen en ik ga nogal mee met de tijdsgeest. Toen en nu.

Na mijn verhuizing terug naar de Randstad kwam ik bij een nieuwe huisarts terecht. Ze kwam letterlijk binnen donderen terwijl ik in mijn gebruikelijke korte rokje op de behandeltafel was geklommen, voor mijn oren trouwens, en beet me toe: ‘Jij zit binnen drie dagen bij de dermatoloog”, toen ze mijn wybertje zag. Ik ben gehoorzaam dus dat zat ik. Dermatoloog vond het allemaal niet zo verontrustend maar sneed mijn versiering toch maar weg. Werd nog een heel litteken. Blijkt dat sexy dingetje dus een kwaadaardige bitch te zijn! Ik vergis me dus niet alleen in mensen maar kan mijn eigen lijf ook niet vertrouwen. Een lijf dat me al eerder in de steek liet tijdens mijn eerste zwangerschap in de vorm van baarmoederhalskanker maar ik was toen best van het verdrukken. Dat deed je niet, klagen en piepen. En voor de rest deed en doet alles het naar behoren. Ook zonder sporten, gezond eten, voldoende rust, geen spanning, wekelijkse onderhoudsbeurten bij respectievelijk kapper, schoonheidssalon, nagelstudio en andere geneugten die horen bij mijn oude, rijke leventje.

Moet eerlijk zeggen dat deze slechte mededeling er in hakte. En dan nog op dezelfde dag dat mijn huisgenoot, zoals hij zich veiligheidshalve op internet noemde de laatste tijd, ooit dacht hij daar anders over, de plaat poetste met een huizen reinigster. Zo een die werkt met een bezem en energie maar zonder poetsdoeken. Vergeef me de vele woordspelingen in een en dezelfde zin. Mijn wereld, toch al gefundeerd op drijfzand, stortte in.

Positief aan deze onverkwikkelijke gebeurtenissen is dat ik het niet meer aankan. Ik kan me even niet meer druk maken om anderen behalve degenen die me het naast staan, mijn kinderen dus. Ze zoeken het maar uit allemaal. Ik ga eens een keer aan mezelf denken. Dat huis schijnt schoon. Nou ik nog!

5 thoughts on “Sexy wybertje

  1. Ja Ingeborg, het kan allemaal raar lopen in het leven.
    Zelf zag ik ook een aantal (lees groot aantal) dingen van echt uiteenlopende aard niet aankomen.
    Echt shit is dat dan, en dat laat je (mijn ervaring) de eerste tijd maar heel moeilijk de (ze zijn er echt wel) toch wel aardige dingen in het leven zien.
    Ieders eigen gevoel werkt dan gewoon niet mee.
    Houd je goed en sterk.

    1. Dank je Nicolas, het zal inderdaad wel even duren, veerkracht is er beetje uit want het kan allemaal te gek natuurlijk, voordat ik echt onbezorgd kan genieten. Hoewel een week Bahamas of zelfs Vlieland zou helpen. 😉

  2. Het mooie van het leven is dat het geleefd wordt met zout en peper op een bedje van ilussies.
    Elke dag het zelfde sausje en zelfs dat verkleurt bij het avondrood.
    Geluk vind je vaak onder de verhuisdozen nadat je de deur achter je dicht hebt gedaan.
    Je schrijft wonderschoon met een heerlijk ironisch tintje.
    Ik weet haast wel zeker dat jouw pad derhalve een grote pijl op het eind vind met een pot waarop staat geluk hier
    Kaartjes te koop.
    Ik wens je buiten ook een gelukkig leven ook nog veel van mooie schrijfmomenten toe.
    Groet Eric Zindel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *