Het was zondagochtend en ik had een korte nacht gehad. Piekeren natuurlijk, doorhalen is er niet meer bij. Ik denk dat het het nieuwe afteren is. ‘Wow gast, ik heb al twee hele nachten doorgehaald door de problemen in mijn hoofd.’ Geen drugs voor nodig. Ik besloot een avontuur aan te gaan en naar een supermarkt te fietsen waar ik nog nooit was geweest. Vol goede moed en enige spanning, want wat zou er toch allemaal voor geks liggen bij de Lidl Lelylaan, stapte ik op. Al dromend fietste ik naar de Lelylaan en keek een beetje om mij heen. Plots zag ik wat uit een boom vallen en toen ik beter keek zag ik dat het een vogel was. Nu heb ik met mijn vader bijna elke lente gevallen vogeltjes net zo lang gevoederd tot ze weer konden vliegen en heb ik een behoorlijke crush op Freek Vonk. Niets liever zou ik met Freek in een hutje ergens in de jungle zitten, op zoek naar een uitstervende oorwurm of smachtend naar hem kijken terwijl hij de celdeling van de koningscobra onderzoekt.

Grutto

Dus uit naam van Freek en mijn vader moest ik wel actie ondernemen om te kijken wat er met deze gevallen vogel aan de hand was. Langzaam liep ik naar het vogeltje en zag dat het nog bewoog. Het leefde overduidelijk nog maar was niet perse op zijn gelukkigst gokte ik. Snel zocht ik het nummer van de dierenambulance om in paniek te schreeuwen dat er een vogel uit een boom was gevallen. “Rustig mevrouw, kunt u ons vertellen wat voor een vogel het is?” Vraag mij niet wat 14 x 6 is maar vogels, dat weet ik wel! “ Zeker meneer, het is denk ik een grutto”! De meneer aan de lijn moest lachen, “Dat kan niet, die zijn niet in Amsterdam, is het geen reiger of duif?” “ Ik weet heus wel hoe een reiger eruit ziet, en ik woon al langer dan 10 jaar in Amsterdam dus een duif is mij ook echt niet onbekend”, snauwde ik. “Oh gelukkig, want voor duiven komen we niet. Maar mevrouw, is het geen ekster?” “Nee meneer, een ekster is zwart en heeft geen lange dunne snavel. Het is een grutto! Kan toch zijn dat ze verdwaald is, komt u nou maar gauw hier heen.’’ “Dat gaat helaas niet mevrouw, u moet de vogel eerst in een doos doen en dan pas kunnen wij langskomen”. “Hé wat? Waar haal ik in godsnaam een doos vandaan?” Intussen had ik al uitgelegd waar ik stond dus kon de meneer aan de telefoon kon voor mij checken waar ik een doos vandaan kon toveren.

Vreemdelingenpolitie

“U bent 3 minuten verwijderd van de vreemdelingenpolitie, daar kunt u om verdere hulp vragen. Belt u maar als het is gelukt.’’ Grappig dacht ik, naar de vreemdelingen politie voor de vreemde vogel. Bezorgd om mijn nieuwe vriendin de grutto achter te laten drukte ik op de bel van de vreemdelingen politie.“ HALLOOOOO, IK KOM HIER OM EEN VREEMDE VOGEL TE MELDEN”. Nou vond ik de grap best leuk, alleen had de meneer achter de balie overduidelijk een ander soort humor. Na nog een grap over dat ik een huis voor mijn vreemde vogel zocht dus of ze een doos hadden zag ik dat meneer achter de balie mijn grapjes echt niet kon waarderen en hij duwde mokkend een kartonnen doosje in mijn handen. Voorzichtig stopte ik de grutto in de doos en fietste zonder boodschappen maar met mijn nieuwe vriendin naar huis. De dierenambulance was erg onder de indruk van mijn vogelkennis want natuurlijk was het echt een grutto en geen ekster. ©Charlotte Dubbeld

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *