Waarom doe je dat? ~ IngeborgBaumann.com

‘Omdat ik fucking denk dat ik het goed doe!’, is mijn antwoord in gedachten als ik bovengenoemde vraag hoor. In mijn hoofd dan want ik blijf beleefd. Behalve in de auto als ik alleen zit, dan kan ik nogal eens tekeer gaan. In het dagelijks leven krijg ik slechts een knoop in mijn maag, slik en denk dat het aan mij ligt allemaal. Dat laatste is ook zo. Ik neem mijn eigen beslissingen, hoewel de laatste tijd iets meer in overleg. En die zijn natuurlijk soms ronduit belachelijk, anders had ik nog wel een lekker leventje in een door roddels en achterklap geregeerd aanleundorp met echtgenoot en de buren. Met een onderhoudsbeurt een keer en uit eten twee keer per maand. Op vakantie drie keer per jaar, waarvan een keer met mijn moeder. Met een volle sociale agenda en een leeg hart en een uitstulpende bankrekening en een strakgetrokken smoelwerk. Dat laatste ook letterlijk en ik kan zeggen: niet doen meiden, de rimpels vallen er keihard weer in.

De vraag: ‘waarom doe je dat?’, die blijft een gevoelige en overbodige trouwens ook. Want het antwoord ligt voor de hand. Op dat moment, op die dag en na die gebeurtenis of catastrofe nam ik een besluit waarvan ik dacht dat het goed was. Want je kunt toch godverdomme niet in de tijd kijken? Of wel soms? En ik ben weliswaar zo gestoord als een deur maar bij lange na niet gek. Noch heb ik een vastgestelde psychologische afwijking.

Er zijn mensen die nooit een besluit hoeven te nemen en wiens leven loopt zoals het loopt. Die mensen ken ik. Wil niet zeggen dat ze een probleemloos leven leiden want ziek en zeer en dood en werkloosheid en noem maar op, ook die mensen komen dit soort rampen tegen. Voor de rest zitten ze veertig jaar bij dezelfde baas en internetprovider en wonen, een keer per 10 jaar de hele meubelmeuk vervangend voor het nieuwste kastje Petter, in dezelfde doorzonwoning en rijden in een Opel. Niets mis mee maar ik heb die staat van tevredenheid nooit bereikt. Mijn schuld dus. Komt omdat ik beslissingen neem. Mijn ex zei altijd dat het leven je overkomt terwijl je nadenkt over wat te doen en hoe te handelen. Ik ben dat altijd voor geweest. Waarom weet ik niet, impulsief waarschijnlijk. Maar dat wil niet zeggen dat ik besluiten neem waar ik niet achter sta, op dat moment. Dus stel me die vraag nooit meer. Want sommige besluiten lopen best goed af en ik was niet geweest wie ik ben als ik ze niet had genomen. En je hoort me wel eens piepen maar jullie kunnen er ook wat van. Met je gezeik om die bank van de Ikea die dan weer niet bij je overgordijnen past. Waarmee je het gegluur van de buren wil tegengaan terwijl je stiekem naar Meiden van Holland kijkt. Terwijl je wijf het doet met de buurman zodra je in je Opel naar je Baan rijdt.

4 thoughts on “Waarom doe je dat?

  1. Ingeborg, als ik jouw stukjes lees kan ik het niet helpen wanneer soms de gedachte me bekruipt ‘waar ben jij in godsnaam zo gefrustreerd over’. Zal wel aan mij liggen :-).

  2. Mooi Ingeborg…altijd het heft in eigen handen nemen. Niet voor de veilige zekerheid gaan maar voor je eigen leven. Dan maar een beetje minder luxe maar wel het respect voor jezelf. Duurde lang bij mij maar uiteindelijk toch de stap genomen. En redelijk happy nu.

    1. Dank, en waarschijnlijk heb je-wat het ook is- een wijs besluit genomen. Redelijk happy is mooi…er komt vast ook een dag dat je denkt: ik ben nu helemaal gelukkig. Niet elke dag maar iedere dag is er 1. Liefs Ingeborg

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *